Auteur Topic: Mijn verhaal  (gelezen 8996 keer)

SamD

  • Newbie
  • *
  • Berichten: 2
Mijn verhaal
« Gepost op: oktober 17, 2013, 00:05:48 »
Hallo allemaal

Zoals je al weet ben in ook gezegend met glutenintollerantie. Sinds 1 jaar en half weet ik het al, na 3 jaar zoeken. Blijkbaar had ik pas dan klachten ( slechte leverwaarden), terwijl ik nu al 22 ben.

Ik was vaak moe, introvert, gevoelloos ... Noem maar op. Nu ik mijn dieet volg(strikt) heb ik nog ergere problemen als toen, op gebied van psyche. Sinds de ommezwaai voel ik weer meer en weet niet hoe ik daar mee om moet gaan. Vroeger speelde ik spelletjes om te vluchten, nu wat minder... Maar dan zoek ik de toevlucht in alcohol. Sinds kort heb ik ook mijn eerste sigaret gerookt, en heb al in de laatste 3 weken een stuk afgerookt... Ik voel me iets beter maar weet dat ik zo niet verder kan. Mijn hogeschool komt in het slop... Wat nu nog gered kan worden als ik snel handel..maar hoe... Weet ik niet

Ik ben het vaak allemaal moe, en wou dat het soms allemaal stopte. Maar ik heb nog verplichtingen die ik niet kan laten gaan, zoals mijn familie en enkele vrienden.

Het is alsof ik uit een waas kom toen ik nog niet was vastgesteld was met coeliakie.. Ik heb nu nog steeds het gevoel dat ik naar een film kijk... Ik weet niet goed wat realiteit is en wat niet.

Speciaal ben ik altijd gewest, iedereen weet dat, ik hoor andere zaken. Ik zie alleen maar details, ik onthoud immens goed, vroeger toch...

Alles wat ik wil, is dat ik mijn leven kan oppakken zoals ik wil, probleem is dat ik niks tegen mijn wil kan doen. Ik bedoel, dat het net alsof is dat ik vast zit aan een ketting zit en voort getrokken word, zonder ik mijn weg kan veranderen.

Ik hoop dat iemand de moeite wil doen, om dit eerst en vooral te lezen, en me eventueel te helpen. Ik kan niet meer voort zo..

Dank!

Sam


petraw

  • Gold Member
  • *****
  • Berichten: 5008
Re:Mijn verhaal
« Reactie #1 Gepost op: oktober 17, 2013, 08:57:39 »
Beste Sam,

Om te beginnen: wat goed van je dat je je verhaal met ons hebt willen delen!
Ik heb de moeite gedaan om het te lezen en wat ik eruit opmaak is, dat je in elk geval snel hulp nodig hebt om je leven weer meer in eigen hand te krijgen. Dus ga zo snel als mogelijk naar je huisarts, vertel daar wat je hier ook hebt verteld en vraag om een verwijzing voor hulp op het psychische vlak!

Sta je nog onder controle voor je glutenintolerantie bij een specialist? Hoe is het nu met je antistoffen? Zijn die al gedaald sinds je anderhalf jaar geleden aan je dieet begon? Dan weet je dat je goed bezig bent.
Hoe was het gesteld met de overige bloedwaardes die onderzocht worden bij coeliakie, zoals vitamine B6 en D en hoe is het daar nu mee? Heb je nog tekorten? Vlak niet uit wat de gevolgen van deze vitaminetekorten voor je psychische gesteldheid kunnen betekenen! Het is dus belangrijk dat je eveneens een bloedonderzoek aanvraagt bij de huisarts hiervoor.

Maak vandaag nog een afspraak: je bent het waard!
Veel succes en houd ons op de hoogte :)

Annikka

  • Gold Member
  • *****
  • Berichten: 3226
Re:Mijn verhaal
« Reactie #2 Gepost op: oktober 17, 2013, 09:06:45 »
Ik sluit me helemaal aan bij Petra en van mij heel veel sterkte en hopelijk ga je toch snel weer opknappen. Goed dat je het van je afgeschreven hebt  :knuf3:
Geen officiŽle diagnose voor coeliakie. Ik eet glutenvrij sinds februari 2010. Ik verdraag ook geen soja, suiker, dierlijke melkproducten en veel E nummers. Ik heb naast glutenproblemen, chronische vermoeidheid en astma. Bij periodes heb ik last van reuma en fybromyalgie.

koekie8

  • Gold Member
  • *****
  • Berichten: 1531
  • Geslacht: Vrouw
Re:Mijn verhaal
« Reactie #3 Gepost op: oktober 17, 2013, 17:13:22 »
Ik sluit me ook aan bij Petra. Zij heeft alle wijze dingen al gezegd. Veel sterkte en succes gewenst.
Volg hoe ik 15-20 weken per jaar op reis in het buitenland aan gluten- en lactosevrij eten probeer te komen op http://glutenvrijreizen.blogspot.nl. Ik post er geen nieuwe berichten meer.

Elize_91

  • Full Member
  • ***
  • Berichten: 262
  • Geslacht: Vrouw
Re:Mijn verhaal
« Reactie #4 Gepost op: oktober 18, 2013, 10:28:22 »
Beste Sam,

Ook ik sluit me helemaal aan bij Petra.

Wat je zegt over weer voelen en niet weten hoe daarmee om te gaan herken ik heel erg. Zowel lichamelijk als geestelijk voelde ik na de start van het dieet weer veel meer en ik wist (en weet soms nog niet) wat ik er allemaal mee moet. Wat normaal is ook. Ik heb hulp gehad van een psycholoog en van m'n huisarts. Dat heeft me heel veel goed gedaan :) dus schroom inderdaad niet om hulp te zoeken en ook lichamelijk alles te laten checken.

Hopelijk knap je snel een beetje op!

Sterkte!
Na zo goed als mijn hele leven buikklachten gehad te hebben kreeg ik op 21 januari 2013 de diagnose coeliakie Marsh 3b.
Volg mijn glutenvrije studentenleven op http://storiesofacoeliac.com/.

kissessanne

  • Jr. Member
  • **
  • Berichten: 158
  • Geslacht: Vrouw
  • * Stressed is Desserts spelled backwards. *
Re:Mijn verhaal
« Reactie #5 Gepost op: oktober 24, 2013, 16:15:57 »
Sterkte Sam!
Ik ben 25, diagnose coeliakie en glutenvrij sinds 23-08-2013,
Ik heb een broertje (17) met diabetes type 1 en coeliakie.

SamD

  • Newbie
  • *
  • Berichten: 2
Re:Mijn verhaal
« Reactie #6 Gepost op: oktober 29, 2013, 14:06:22 »
In ieder geval bedankt voor jullie reacties.

Ik kan, mits enkele veranderingen in mijn leven, weer een beetje leven. Daarmee bedoel ik bijvoorbeeld het gaan helpen bij een vriend in plaats van gamen heel de dag. En er je er ook goed bij voelen.

In november heb ik mijn onderzoek, waarbij mijn bloedwaardes en darm nog eens gecontroleerd worden. Dus ik zal dan weten of dat mijn waardes goed of slecht zijn.

Sinds de start van mijn dieet zijn de waardes, heel miniem naar beneden gegaan (van 172 naar 166)... Dus bijna onnoembaar.

Ik zal misschien ook eens vragen naar mijn vitamine B6 en D.

Ik weet dat ik het waard ben, maar heb daaar toch moeilijkheden mee. Zoals het maken van keuzes heb ik nooit gekunt. Zoals bijvoorbeeld de keuze tussen 2 kleuren. Of wat wil je doen met je verjaardag... of eten ? Ik neem/nam alles zoals het kwam. Ik heb ook geen gevoel als een maat voorbeeld had gezegd dat hij met me op cafť ging gaan en net ervoor afbelt omdat hij met een andere maat weggaat. Ik denk dat ik dat verdring en opsluit. En ga er ook niet op in.

Niettegenstaande voel ik me goed(lichamelijk), al heb ik nu wat hoofdpijn ;).




Ajta

  • Gold Member
  • *****
  • Berichten: 2038
  • Geslacht: Vrouw
Re:Mijn verhaal
« Reactie #7 Gepost op: oktober 29, 2013, 19:43:28 »
SamD, misschien kun je hier eens opschrijven wat je eet op een dag? Als je waardes zo langzaam zakken maak je misschien toch onbewust een fout?
Coeliakie sinds februari 2008

michelleee

  • Newbie
  • *
  • Berichten: 7
  • Geslacht: Vrouw
Re:Mijn verhaal
« Reactie #8 Gepost op: november 19, 2013, 21:39:29 »
Ik herken je verhaal. Ik ben nu 17 jaar en anderhalf jaar geleden zijn ze erachter gekomen dat ik coeliakie heb. Dit heeft ongeveer 3, 4 jaar geduurd voordat ze dit wisten. Eerst ging het bij mij goed. Later raakte ik in een psychische dip, wat totaal uit te hand liep. Ik ben naar de huisarts gegaan en die heeft me geholpen met een psycholoog te vinden. Iets wat uiteindelijk 3 maanden heeft geduurd voordat ik hier terecht kon. Bij mij hielp het heel erg om alles wat ik voelde op te schrijven en ook het bakken van glutenvrije producten hielp mij. Want ik luste het allemaal niet. Uiteindelijk ben ik bij de psycholoog geweest en ik vond dit niks. uiteindelijk heb ik besloten dat ik mijn vrienden alles ging vertellen. Ik wilde dit eerst niet omdat ik bang was dat ze vonden dat ik me aanstelden. Ik was de afgelopen jaren al zovaak ziek geweest en had hier al vrienden door verloren.

Uiteindelijk ging het heel erg goed met mezelf en vanaf dat moment daalde mijn waardes. Nu gaat het heel erg goed met me en ben ik er helemaal doorheen gekomen. IK denk dat het een tijdje nodig heeft, maar ga vooral door met je leven en probeer er het positieve van in te zien! Hoe moeilijk het ook is!!!